پست پنجاه و سوم

آدم های عجیبی شده ایم!

تصمیم های بالغانه می گیریم، عشق سر راهمان سبز می شود. رفتارهای عاشقانه می کنیم، چراغ های تمام شهر قرمز می شود! مهمانی می رویم، می گوییم، می خندیم، می رقصیم؛ توی راه برگشت اما دلتنگ همان سکوت خانه ی خودمان هستیم. توی سکوت خانه، آنقدر با آرزوها و حسرتهایمان کلنجار می رویم، مشتاقتر از قبل، دوباره برای دورهمی های شلوغ نقشه می کشیم! ما آدم های عصر معاصریم ...آدم های گاه این ور بوم و گاه آن ور بوم ! آدم های مثل ابر بهار حالی به حالی ! عشق را می خواهیم و نمی خواهیم. وابستگی را می خواهیم و نمی خواهیم. محبت را، عادت را، سرخوشیهای برخاسته از دوست داشتن و دوست داشته شدن را، می خواهیم و نمی خواهیم ! انگار که زودتر از آنچه باید، روحمان خط خورده است، قلبمان زخم ... فکرمان خراش ... خورده است! و حالا تمرین " محافظه کاری " می کنیم. تمرین " خود سانسوری " . تمرین هزار راه دیگر برای دوباره زخم نخوردن. دوباره پس زده نشدن! ما آدم های عصر معاصریم ... آدم هایی که عادت به هیچ وضعیتی جز وضعیت فعلی نداریم! آدم هایی که به راستی هیچ کس را جز " خودمان " گم نکرده ایم !

مریم عندلیب

+- حس و حال خوبه امروز واسه این نیست که خیلی همه چی خوبه یا به صد هزار آرزوم رسیدم و این حرفا ! نه اتفاقا بابای طفلیم از دلپیچه هی از این سمت خونه میره اون سمت دیگش و نمیتونم طاقت بیارم نگاش کنم . یا هیچی از دلهره های کارایی که باید انجام بدم و هنوز هیچ قدمی براش برنداشتم ، کم نشده ! دلمم هنوز پر شیشه خورده است تیکه تیکه هاش خوب نچسبیده کنار هم . ولی حالم خوبه چون خودم میخوام که خوب باشم . چون هر روز که میگذره حتی اگر ثابت ترین موجود روی زمین باشم خودمو یه قدم از همه جلو تر و به رویاهام نزدیک تر میبینم . همین که ته دلم واسه روزای سخت کلی آرزو و هدف دارم، حالمو خوب میکنه.شعاره که هرروز آدم خوب باشه، نه میشه از کل هفته فقط یه روزباور کنه به چیزایی که دوست داره میرسه. خوبه واسه شروع ...

سوال : مگه آدم کانال پرایوت داشته باشه تو تلگرام و جز خودش هیچ ممبری نباشه میشه که پیامش دو تا سین خورده باشه ؟ :/

پست دوازدهم...